Κοντομάνικη Μπλούζα Φυσαρμόνικα

Η «Φυσαρμόνικα» είναι μια ιστορία νερού (πάλι). Έλκει την καταγωγή της από τότε που πήγαινα στο (Δημοτικό) κολυμβητήριο της Νέας Σμύρνης στα διαλείμματα διαβάσματος σε εξετάσεις του Πολυτεχνείου, στις ώρες κοινού φυσικά. Είναι μια μίξη από σκέψεις την ώρα που κολυμπάω και ξέρω ότι έξω βρέχει, ή όταν είμαι στο δωμάτιό μου την Κυριακή, έξω βρέχει και σκέφτομαι την πισίνα. Γι’ αυτό και όπως γράφω «μού’ ρχονται στο μυαλό στάλες από βροχή κυριακάτικη». Ακούω Στερεονόβα και «ευχές που έχουν γίνει πουλιά και προς τα πού πετάνε». Τελειώνει ο δίσκος και βάζω ν’ ακούσω καθαρόαιμο μπλουζ. Τα ίχνη που άφησαν πίσω τους οι Στερεονόβα φεύγοντας μπλέκουν με τη φυσαρμόνικα των μπλουζ του Σικάγο και όλο αυτό το μπλέξιμο εικόνων και ήχων Κυριακή χάνονται ξεμακρύνοντας «σα σύννεφο που γεννούν τον ηλιοβασίλεμα κόκκινο κόκκινο κόκκινο Ήλιο»